De racekano van Koos Winnips

raid-extreme

Na een jaar of 8 op draagvleugels zeilen in de International Moth wilde ik eens wat anders. Eigenlijk had ik ooit de international moth zelf willen bouwen, maar carbon draagvleugels maken is bijna niet te doen voor een amateur. Ik zocht wel een excuus om met carbon te werken, en met bootjes te prutsen.

Ik woon in Dokkum aan het water. Mijn gang is 6 meter lang en een meter breed. Vrij hoog. Daar past een bootje in. Lang en smal zeilt goed, dus een kanoromp leek me ideaal. We hebben geen schuur, maar wel een werkkamer boven, 4.5 bij 4.5 meter. Overdwars kan daar een boot van 5 meter in, die kan dan door het raam naar buiten. Vrienden blijven met de buren, want de boot moet daarna bij hen over de schutting (we hebben ook geen achterom).

Na veel zoeken kwam ik terecht bij de Artemis zeilkano van Axel Schmid. McGregor schreef in 1866 al over zijn belevenissen in een zeilkano, 1000 mijl over de rivieren van Europa. Ook toen werd erin geraced, groter tuig erop gezet, maar tegelijkertijd proberen de voordelen te houden: licht, hanteerbaar, snel, maar met mogelijkheid te peddelen en erin te kamperen en slapen. Die weg neem ik nu ook, maar dan met moderne materialen. Vergeleken met een kano die alleen voor peddelen is gemaakt heeft de romp van een zeilkano wat meer ronding van voor naar achteren. Zo kan je goed wenden. Voor stabiliteit is de romp wat breder.

De bouw begon met een grote doos multiplex uit Zwitserland. De boot paste in de hobbykamer, maar ik had niet bedacht dat ik zowel een romp als een dek kwijt moest. Gelukkig was er ook een plafond om delen omhoog te takelen. Puzzelen als je ook nog een werktafel van 4 meter lang hebt, en voor mijn computermeubel was ook geen plek over in huis. Maar alles liep voorspoedig. Ik heb van november tot en met april gebouwd, daarnaast werk, eten en slapen, niet veel tijd meer voor andere dingen. Heel spannend om een rol van 5 meter carbon over je romp te draperen…

Het tuig was een Facebook creatie. Via via kwam ik in contact met Michael Storer (kleine bootjes ontwerper, bekend van de Goat Island Skiff), die vanuit de Filippijnen het grootzeil liet maken. Om het zeilen met een plank (uithangen) mogelijk te maken heb ik de constructie rondom de mast en de kuip extra verstijfd met schuim en carbon. Dit heb ik allemaal wel zoveel mogelijk weggewerkt. Ik houd van boten met een traditioneel uiterlijk.

Inmiddels heb ik een seizoen met de boot gezeild. Mijn doel is om te kijken hoever ik kan gaan om dit concept verder te ontwikkelen. De kano planeert vanaf windkracht 3 met ruime wind. Ik heb de zeilkano wedstrijd in Bremen gewonnen, en zelf heb ik de Raid extreme georganiseerd op het Lauwersmeer. Meer dan mijn eigen wedstrijd (5e van de 22 deelnemers) zal ik hiervan de brede smiles van de deelnemers onthouden: prachtig zeilweer, met voor de meeste deelnemers meer dan 55 kilometer op het log (start bij zonsopgang). Moe maar voldaan aan de BBQ.

Daarnaast komt dan nog het kamperen. Ik heb in Bremen in mijn boot onder een prachtige sterrenhemel geslapen. Heerlijk om dat te doen in je eigen creatie. Lichtgewicht kampeerspulletjes uitgezocht, dan misschien eens een rondje elfstedentocht doen, met start en eindpunt mijn eigen huis…

Ook doen? Het bouwproces op youtube

Blog: https://smallboatadventurer.wordpress.com/

Raid extreme: http://kooswinnips.wixsite.com/raidextreme2016

Ik ben onderwijsadviseur (nieuwe media) op de Universiteit Groningen. Ik heb eerder een Firebug gebouwd in de huiskamer, daarnaast veel met moth onderdelen geprutst, gebroken zwaarden, connecties van foils, kapotte buizen (in de moth is alles gebouwd op het randje) en ook een complete trailer voor de moth gebouwd, overdekt zodat ik erin kan slapen.(https://www.flickr.com/photos/wildetukker/5708240070/in/album-72157625940435712/)