De Bertha 3 van Ronny de Gruyter

Het is 2019 en vertrouwd met/en verlekkerd op de kleine Amerikaanse Cheasepeke skiffs, was ik bij het begin van de bouw van een dergelijk ontwerp van Paul Gardner alvast van plan om daarna de “Little Crab Skiff” van Doug Hylan te bouwen.
Nog voor de “14 foot row & sail” van Gardner klaar was bestelde ik de plannen bij Doug Hylan.
Daarna ging de verzending fout; Bij het uitbreken van de pandemie ging het luchtverkeer dicht, na enkele maanden zat de koker met de papieren plannen vast bij de Belgische Douane, kortom het duurde uiteindelijk haast zeven maanden om de plannnen te krijgen.

Nog voor ik de plannen kreeg was het nieuwe zeil voor de Little Crab klaar, in die volgorde maak je het zelden mee.

Inmiddels was de Gardner boot klaar en mijn geduld bij het wachten op de plannen werd geminderd door een renovatieklus aan een huisje.

Toen viel in Juni 2020 het tijdschrift “Watercraft” in de bus waarin ik de beschrijving en plannen van Paul Gartside’s “Crisis Cat” opmerkte… en ik was metéén voor de bijl.
Ik hou bijzonder veel van Catboats -wie niet?- en deze lichte, korte en open variant past precies in de categorie van bootjes die ik als uitzonderlijk bruikbaar beschouw. Hanteerbaar  door één persoon op ’t land en te water, trailerbaar, overzichtelijk in onderhoud en onderdelen, bestand tegen modegrillen vanwege hout en drager van tijdloos charme.
Wat niet wegneemt dat de boot met meer als één persoon te varen is, dat spreekt vanzelf en bij voorkeur.

Het verkrijgen van de plannen was een verademing: Afrekenen, PDF downloaden, daarna naar de planafdrukkerij in de stad en aan de slag. Ik ben zelden metéén over de brug voor moderniteiten maar in dat geval wel.

Het is een enkelvoudige knikspant met een V in de bodem achterin (beetje à la Vaurien).
Niet heus overnaads maar de flanken zijn samengesteld uit twee stroken overlangs. Dat laatste is nodig om ze te kunnen vormen en geeft het geheel wat structuur en persoonlijkheid.
Okume hechthout (Marine grade genaamd “10 jaar garantie” in Vlaanderen) voor de beplating, Yellow pine voor het interieur en Oregon Pine voor het rondhout. Wat eik hier en daar waar nodig.
Het geheel geimpregneerd in 2 lagen epoxy en afgewerkt met polyesterlak -twee of drie keer, als je het niet noteert weet-u-wel.
De witte delen herinner ik me wel nog levendig: Vier lagen! (Heeft De Ijssel zijn formule veranderd of ben ik iets vergeten? Deze witte lak dekt net iets beter als halfvolle melk).

Het eerder zwaar tuig is een gaffelzeil zonder franje met het onderlijk gemarld over de giek.

Is deze kleine opdonder wel een Cat?
Ja het is er één: Teveel zeil en opmerkelijk breed voor haar lengte met een dikke onverstaagde mast in de punt -> Voor mij prima.

Welja klein, ik schrok wel even toen ik de hulpspanten maakte, het artikel is breder dan 1,7m. Dezelfde verbazing over de breedte bleef wennen tijdens de bouw.
De bouw die overigens redelijk vlekkeloos verliep ware het niet dat die langer duurde dan verwacht, naar ruwe schatting 700 uren waar ik dacht met 500 rond te zijn.
Het plan werd op enkele details na minitieus gerespecteerd. Eén vermeldenswaardige afwijking is dat het mastgat open is gemaakt om het strijken van de mast handiger, veiliger en meer doenbaar te maken voor één persoon. Een noodzakelijkheid die ik leerde op Nederlands binnenwater en handig als je de boot overal naartoe trailert waarbij het op-en aftuigen toch best zo moeiteloos mogelijk verloopt.

De opzet was om haar tijdens La Semaine Du Golfe 2020 haar doopvaart te geven maar dat feest vond niet plaats. Vermoedelijk ben ik bij de aankondiging van die annulatie wat minder hard tekeer gegaan en heb daar tijd laten liggen.
Op moment van schrijven is er één keer mee gevaren uit benieuwheid en voor de fotoshoot. Ik herinner me dat het een stabiele ruime boot is met een beetje pit en veel karakter (althans en het zal wel kloppen, dat lees ik in mijn blogpost van toen).
Dat beetje pit zou mogelijks nog moeten herzien worden later want met deze lichte 4 meter lange okkernoot met 10m² zeil vermoed ik dat de reefjes nog van pas kunnen komen om ze tot gezapigheid in te tomen als het begint te waaien.

Het bootje wordt voor een eerste keer van stal gehaald naar aanleiding van/en dankzij het DWBF.
Ze is deelnemer aan het catbotenweekend in Veere (15-17 juli 2022) en ingeschreven voor La Semaine Du Golfe 2023.

… De “Little Crab” Skiff van Doug Hylan overigens, wordt de volgende boot om te bouwen en als alles goed gaat komt die naar DWBF 2024.